Όλα τα παιδιά έχουν δικαιώματα που προβλέπονται από νόμους και διεθνείς συμβάσεις.

Το σημαντικότερο κείμενο για τα δικαιώματα των παιδιών, είναι η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 1989 που την έχουν υπογράψει 191 χώρες και είναι νόμος στην χώρα μας. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη Σύμβαση αυτή με λίγα και απλά λόγια.

1. Ορισμός

“Παιδιά” θεωρούνται όλα τα κορίτσια και τα αγόρια από 0 έως 18 ετών.

2. Απαγόρευση διακρίσεων

Όλα τα παιδιά είναι ίσα. Έχουν δικαίωμα να τα αντιμετωπίζουν χωρίς διακρίσεις λόγω της φυλής, του φύλου, της γλώσσας, της θρησκείας, των απόψεων, της περιουσίας, της κατάστασης, των ιδιαίτερων αναγκών ή της εμφάνισής τους.

3. Το συμφέρον του παιδιού

Όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον των παιδιών. Η Πολιτεία πρέπει να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κάνουν.

4. Μέτρα της Πολιτείας

Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών.

5. Ο ρόλος γονέων και κηδεμόνων

Οι γονείς ή οι κηδεμόνες ενός παιδιού είναι υπεύθυνοι να το μεγαλώνουν έτσι ώστε να αναπτύσσονται οι ικανότητές του και να το βοηθούν να μάθει και να ασκεί τα δικαιώματά του.

6. Το δικαίωμα στη ζωή

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την ανάπτυξη.

7. Όνομα και ιθαγένεια

Δικαίωμα κάθε παιδιού είναι να γράφεται στο ληξιαρχείο με τη γέννησή του και να έχει όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια, δηλαδή να ανήκει σε μια χώρα.

8. Ταυτότητα

Η Πολιτεία πρέπει να βοηθά τα παιδιά να διατηρούν την ταυτότητα, την ιθαγένεια και τις οικογενειακές τους σχέσεις.

9. Ζωή και επικοινωνία με τους γονείς

Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γονείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γονείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι αντίθετο με το συμφέρον του.

10. Οικογενειακή επανένωση

Αν ένα παιδί ζει σε διαφορετική χώρα από τους γονείς του, έχει δικαίωμα να ξανασμίξει μαζί τους και να μείνουν στο ίδιο μέρος.

11. Παράνομες μετακινήσεις στο εξωτερικό

Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε παράνομη απομάκρυνσή τους από τη χώρα στην οποία ζουν.

12. Ελευθερία γνώμης

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Οι μεγάλοι πρέπει να ακούν και να παίρνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώμη των παιδιών για θέματα που τα αφορούν, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.

13. Ελευθερία έκφρασης

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να αναζητούν, να μαθαίνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες, και να εκφράζονται ελεύθερα, μέσα από τον γραπτό ή προφορικό λόγο, την τέχνη ή άλλους τρόπους, αρκεί να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.

14. Ελευθερία σκέψης και θρησκείας

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να σκέφτονται ελεύθερα και να πιστεύουν σε μια θρησκεία.

15. Ελευθερία συνάντησης και ομαδικής συνεργασίας

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να συναντιόνται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, αρκεί να μην παραβιάζουν τα δικαιώματα των άλλων.

16. Ιδιωτική ζωή

Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα ή παράνομα στην ιδιωτική ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία ενός παιδιού, ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή του.

17. Πληροφόρηση

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μαθαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους από τα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα). Η Πολιτεία πρέπει να ενθαρρύνει τα μέσα να διαδίδουν χρήσιμες πληροφορίες και να προστατεύουν τα παιδιά από ό,τι μπορεί να τα βλάψει.

18. Ευθύνες και υποστήριξη γονέων

Οι γονείς ή κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν τη ευθύνη της ανατροφής και της ανάπτυξής του. Η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά σε αυτή την αποστολή και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας για τα παιδιά.

19. Βία, παραμέληση, εκμετάλλευση

Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφή βίας, προσβολής, παραμέλησης, εγκατάλειψης, σωματικής, ψυχολογικής, πνευματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όσο βρίσκονται στην ευθύνη των γονιών ή των κηδεμόνων τους ή άλλων προσώπων στα οποία αυτοί τα έχουν εμπιστευθεί.

20. Εναλλακτική επιμέλεια

Όταν ένα παιδί δεν ζει με την οικογένειά του ή αυτή δεν μπορεί να το φροντίσει, έχει δικαίωμα ειδικής προστασίας και βοήθειας, μέσα από θεσμούς όπως η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε κατάλληλη στέγη/ίδρυμα.

21. Υιοθεσία

Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε μια υιοθεσία που γίνεται στην ίδια χώρα ή σε άλλη, να είναι σύμφωνη με το νόμο και να λαμβάνεται υπόψη πάνω απ’ όλα το συμφέρον του παιδιού.

22. Παιδιά πρόσφυγες

Τα παιδιά πρόσφυγες, που έχουν φύγει μόνα ή συνοδευόμενα από τους δικούς τους από την πατρίδα τους επειδή εκεί κινδύνευαν, έχουν δικαίωμα ειδικής προστασίας και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα άλλα παιδιά.

23. Παιδιά με αναπηρίες

Τα παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες έχουν δικαίωμα να ζουν σε συνθήκες που εγγυώνται την αξιοπρέπειά τους και ευνοούν την αυτονομία τους. Να απολαμβάνουν ειδική φροντίδα και να συμμετέχουν ισότιμα στην εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή.

24. Υγεία και ιατρικές υπηρεσίες

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προληπτική φροντίδα της υγείας τους και όταν αρρωσταίνουν να χρησιμοποιούν τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες για τη θεραπεία τους.

25. Επανεξέταση αναδοχής

Όταν ένα παιδί τοποθετείται σε ένα ίδρυμα ή μια ανάδοχη οικογένεια, η Πολιτεία πρέπει να παρακολουθεί και να ελέγχει αν το φροντίζουν σωστά και αν απολαμβάνει όλα τα δικαιώματά του.

26. Κοινωνική πρόνοια

Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την κατάλληλη κοινωνική φροντίδα και ασφάλιση.

27. Ανάπτυξη και επίπεδο ζωής

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής: να έχουν φαγητό, ρούχα και να ζουν σε ένα ασφαλές σπίτι, ώστε να έχουν ομαλή σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη. Αν οι γονείς τους δεν μπορούν να τους τα προσφέρουν, η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθάει.

28. Εκπαίδευση

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έχουν ίσες ευκαιρίες σε αυτό. Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν το σχολείο. Τα μέτρα για τη σχολική πειθαρχία πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μαθητών.

29. Σκοποί εκπαίδευσης

Η εκπαίδευση πρέπει να βοηθάει τα παιδιά να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους και να μαθαίνουν να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και το φυσικό περιβάλλον.

30. Μειονότητες

Τα παιδιά που ανήκουν σε εθνικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές μειονότητες, έχουν δικαίωμα να έχουν τη δική τους πολιτιστική ζωή, να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους και να ασκούν τη θρησκεία τους.

31. Ελεύθερος χρόνος και ψυχαγωγία

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ξεκουράζονται, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν, να ψυχαγωγούνται και να ασχολούνται με πράγματα που τους ενδιαφέρουν.

32. Παιδική εργασία, οικονομική εκμετάλλευση

Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την οικονομική εκμετάλλευση και οποιαδήποτε επικίνδυνη εργασία μπορεί να βάλει σε κίνδυνο την εκπαίδευση, την υγεία ή την ανάπτυξή τους. Η Πολιτεία πρέπει να ρυθμίζει, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις, τα κατώτατα όρια ηλικίας, τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας για ανηλίκους, όπως και την επιβολή ποινών σε όσους τα παραβιάζουν.

33. Ναρκωτικά

Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών αλλά και να μην χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη διακίνησή τους.

34. Σεξουαλική βία και εκμετάλλευση

Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα παιδιά από κάθε μορφή σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, όπως ο εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα, η πορνεία και η πορνογραφία.

35. Απαγωγή και εμπορία παιδιών

Τα κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσουν τις απαγωγές, την πώληση και το δουλεμπόριο των παιδιών.

36. Άλλες μορφές εκμετάλλευσης

Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από οποιαδήποτε άλλη μορφή εκμετάλλευσης που μπορεί να βλάπτει την ευημερία τους.

37. Βασανιστήρια και στέρηση ελευθερίας

Κανένα παιδί δεν πρέπει να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία. Η θανατική ποινή και η ισόβια φυλάκιση απαγορεύεται να επιβάλλονται σε παιδιά. Η σύλληψη και κράτηση ανηλίκων πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να έχει την ελάχιστη δυνατή χρονική διάρκεια και να ανταποκρίνεται στην ανάγκες της ηλικίας τους.

38. Ένοπλες συρράξεις

Σε περίπτωση πολέμου, τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται. Απαγορεύεται να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες παιδιά κάτω των 15 ετών.

39. Επανένταξη παιδιού-θύματος

Η Πολιτεία πρέπει να φροντίζει τα παιδιά που είναι θύματα παραμέλησης, κακομεταχείρισης, εκμετάλλευσης ή πολέμων για να ξεπερνούν τα τραύματά τους και να συμμετέχουν φυσιολογικά στην κοινωνική ζωή.

40. Δικαιοσύνη / ποινική μεταχείριση

Κάθε παιδί ύποπτο, κατηγορούμενο ή καταδικασμένο για μια παράνομη πράξη έχει δικαίωμα να το αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια, ανθρωπισμό και σεβασμό στις ανάγκες του, να ενημερώνεται για την υπόθεσή του σε γλώσσα που καταλαβαίνει και να έχει νομική βοήθεια για να μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του.

41. Ευνοϊκότερες ρυθμίσεις

Αν οι νόμοι μιας χώρας προστατεύουν καλύτερα τα δικαιώματα των παιδιών από ό,τι αυτή η Σύμβαση, τότε πρέπει να εφαρμόζονται εκείνοι.

42. Γνωστοποίηση

Τα κράτη έχουν υποχρέωση να κάνουν γνωστά στους μεγάλους και στα παιδιά τις αρχές και το περιεχόμενο αυτής της Σύμβασης.

43-54. Εφαρμογή και έλεγχος

Μια ειδική Επιτροπή στον ΟΗΕ παρακολουθεί την εφαρμογή της Σύμβασης σε όλα τα κράτη που την έχουν υπογράψει. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να στέλνουν εκθέσεις κάθε πέντε χρόνια και η Επιτροπή, αφού τις εξετάσει, τους στέλνει παρατηρήσεις και προτάσεις της.

Πηγή: http://www.0-18.gr

Αν περάσεις καμιά Πέμπτη απόγευμα από την Λότζια, ίσως δεις ένα πολύχρωμο, δυνατό «σμήνος» από παιδιά να γελάει και να παίζει ξέφρενα μαζί με μια ομάδα «καλών νεραϊδών». Μάθε τι γίνεται όταν η τοπική Μη Κυβερνητική Οργάνωση για παιδιά «Όαση» ξεκίνησε την δράση της για τα «παιδιά του δρόμου»….

Ο αριθμός τους είναι άγνωστος και ρευστός. Προέρχονται από την Ελλάδα, κάποια είναι από τσιγγάνικες οικογένειες, κάποια άλλα από γειτονικές χώρες. Είναι όλα παιδιά. Για κάποιο λόγο εργάζονται στον δρόμο: παίζουν μουσικές, πουλάνε μπαλόνια, χαρτομάντηλα, μπρελόκ ή απλά ζητιανεύουν. Συνήθως όταν πλησιάζουν εκεί που πίνουμε καφέ, στην καλύτερη περίπτωση τους μιλάμε, στην χειρότερη, τα αγνοούμε ή τα διώχνουμε. Τι ανάγκες όμως έχουν; Πάνε σχολείο; Πώς ζουν και γιατί είναι στον δρόμο; Τι φοβούνται;… Κι επειδή τις περισσότερες φορές, δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στο Μωάμεθ. Έτσι λοιπόν, η οργάνωση για τα παιδιά και τα δικαιώματά τους «Όαση», αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό: «Το streetwork είναι πολύ βασικό σε παρόμοια θέματα. Με την βοήθεια της γνωστής Μ.Κ.Ο Praksis δημιουργήσαμε μια ομάδα αρχικά για να καταγράψουμε τις ανάγκες αυτών των παιδιών» εξηγεί ο πρόεδρος της «Όασης» κ. Βασίλης Καφετζάκης.

Η ανάγκη…

«Υπάρχει τετοια έλλειψη δομών σε όλους τους τομείς,  όσον αφορά τα παιδιά στο Ηράκλειο, που έπρεπε να αρχίσουμε από κάπου» μου λέει η Ευεπίνα Παντελέρη, μια από τις βασικές εθελόντριες του streetwork. Σε τέτοιες «δύσκολες» περιπτώσεις, δεν μπορείς να περιμένεις από τα παιδιά «του δρόμου» να έρθουν στο γραφείο και να συζητήσουν. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, πρέπει να βγεις εσύ στο περιβάλλον τους. «Το παιχνίδι είναι ένας από τους λίγους τρόπους για να προσεγγίσεις τόσο άμεσα ένα παιδί» συμπληρώνει η Τζώρτζια Κυπριωτάκη, μια ακόμη βασική εθελόντρια του προγράμματος. Οι στόχοι: να καταγράψουν τον αριθμό τους, τις χώρες και τα κοινωνικά στρώματα από τα οποία προέρχονται, να μάθουν τις βασικές ανάγκες τους και τελικά να προσπαθήσουν να τους προσφέρουν ό,τι χρειάζεται ώστε να βελτιωθεί η καθημερινότητά τους. Μια μέρα, για παράδειγμα, οι εθελοντές παρατήρησαν ότι πολλά παιδιά είχαν σημαντικό πρόβλημα στα δόντια τους. Έτσι, βρήκαν κάποιους γιατρούς οι οποίοι διατίθενται να τους κάνουν δωρεάν θεραπεία.

Πώς λειτουργεί;

«Χωριζόμαστε σε δυο ομάδες. Η μια προσπαθεί να προσεγγίσει τα παιδιά και η άλλη περιμένει στον χώρο συνάντησης για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Το φοβερό είναι ότι μόλις αυτά δουν μαζί μας κάποιο παιδάκι, αμέσως μας ακολουθούν» μου εξηγούν οι εθελόντριες. Συνήθως μαζεύονται γύρω στα 10-15 παιδιά, από 5 χρονών μέχρι και έφηβοι. Με τα μπρελόκ, τις πραμάτειες τους, τα όργανά τους, τα λουλούδια τους… Παίζουν όλοι μαζί για 2 ώρες περίπου: μέσα από θεατρικά παιχνίδια, μπάλα, ή άλλα αυτοσχέδια παιχνίδια, τα παιδιά συχνά εκφράζουν τις σκέψεις τους, στιγμές της καθημερινότητάς τους ή της δουλειάς τους.

Η σχέση εμπιστοσύνης που χτίζεται μεταξύ εθελοντών και παιδιών είναι αυτό που χρειάζεται πάνω απ’ όλα. Γι’ αυτό και υπάρχει διακριτικότητα ώστε να μη νιώσουν για κανένα λόγο τα παιδιά ή οι κηδεμόνες τους ότι γίνεται κάτι περίεργο. «Προσπαθούμε επίσης, να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει μόνο η δουλειά και ότι έχουν δικαίωμα να παίζουν ή να μαθαίνουν πράγματα» προσθέτει η Τζώρτζια. Έτσι μια μικροσκοπική Μαρία θυμάται κάθε Πέμπτη την συνάντηση και πάει στην Λότζια και περιμένει ακόμη πριν την ώρα του ραντεβού,

Houston, we’ ve got a problem

«Μια μέρα, τα παιδάκια δεν εμφανίστηκαν καθόλου. Ούτε ένα. Και την περασμένη εβδομάδα, καθώς παίζαμε, άρχισαν να τρέχουν να κρυφτούν. Οι κηδεμόνες τους είχαν καταλάβει ότι τα παιδιά δεν δούλευαν και είχαν έρθει να δουν τι συμβαίνει» λέει η Ευεπίνα. Πρόκειται για μεγάλα και περίπλοκα δίκτυα, τρόπους ζωής και συμπεριφορές που πρέπει να αλλάξουν. Αλλά είναι ακόμη αρχή. «Μια γιαγιά δυο παιδιών μας βρήκε και μας ρώτησε τι πρέπει να κάνει για να τα γράψει στο σχολείο.  Δεν μίλαγε ελληνικά, είχε χαθεί στην γραφειοκρατία» λέει η Ευελπίνα.

Happy end;

«Αυτό που μ’ έχει εντυπωσιάσει πιο πολύ είναι ότι τα παιδιά ακόμη κι αν μας δουν έξω, δεν μας ζητάν ούτε λεφτά ούτε φαγητό. Δεν κάνουν δηλαδή αυτό που έχουν μάθει να κάνουν πάντα. Το μόνο που μας ρωτάνε είναι: Πότε θα παίξουμε;» σημειώνει η Τζώρτζια κι αυτό δείχνει πως έστω και μια μικρή αλλαγή είναι απτή. Αυτό που γίνεται μέσω της «Όασης» είναι μόνο η αρχή. Πρέπει να συντονιστούν ένα σωρό υπηρεσίες, φορείς, ιδιώτες, ώστε να ξεκινήσει μια ισχυρή δομή υποστήριξης των παιδιών. Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά, οι μαρτυρίες ακόμη πιο ανατριχιαστικές.

Γιατί αφήνουμε τον κάθε μικροσκοπικό μπόμπιρα με το μεγάλο χαμόγελο και την δίκαιη και αναφαίρετη ελπίδα για ίση ζωή, να χαθεί; Παρά να αναλάβουμε άμεσες και απτές, καθημερινές μικρο-δράσεις, όπως αυτήν;

Πριν από λίγους μήνες, η ΟΑΣΗ του ΠΑΙΔΙΟΥ, σωματείο πρόληψης και προστασίας κακοποιημένων παιδιών και το Α’ Ανατολικό Διαμέρισμα του Δήμου Ηρακλείου, με βράβευσαν με το Α’ βραβείο Λογοτεχνικού Διαγωνισμού, με θέμα “Τα δικαιώματα του παιδιού σ’ ένα κόσμο που μεταβάλλεται”.

Στο διαγωνισμό έλαβα μέρος με το ποίημα “Δικαίωμα στ’ όνειρο”. Το έπαθλο ήταν ένα ταξίδι για 2 άτομα Ηράκλειο-Πειραιάς-Ηράκλειο με την ANEK LINES που ήταν και χορηγός της εκδήλωσης και ένα ταξίδι Πάτρα-Βενετία-Πάτρα με τις Μινωικές Γραμμές.

Τον Οκτώβριο, μου δόθηκε η ευκαιρία να πραγματοποιήσω τα δυο αυτά ταξίδια.

Το ταξίδι Πάτρα-Βενετία-Πάτρα, έγινε με το FB “ZEUS PALACE” των Μινωικών Γραμμών και του ομίλου Γκριμάλντι, ένα τεράστιο F/B με ελικοδρόμιο, που αφού έπιασε Κέρκυρα και Ηγουμενίτσα, μετά από 36 ώρες ταξίδι έφθασε στη Βενετία. Παρόλο που σε ορισμένα σημεία της Αδριατικής, ο άνεμος έφθανε τα 8 μποφόρ, το ZEUS PALACE ήταν σταθερότατο και το ταξίδι κύλησε ομαλότατα.

Πάρα πολλοί τουρίστες, ειδικά Γερμανοί, ταξίδευαν μαζί μας για την Βενετία, την ασύγκριτη αυτή πόλη των δόγηδων, των καναλιών και των μοναδικών ιστορικών μνημείων, την Βενετία την άρρηκτα συνδεδεμένη με την Κρήτη.

Το έμβλημα της Βενετίας, το φτερωτό λιοντάρι, είναι χαραγμένο ακριβώς το ίδιο, στην πλάκα που βρίσκεται στο δόγικο ανάκτορο, με αυτό που κοσμεί την είσοιδο στο φρούριο του Κούλε στο λιμάνι του Ηρακλείου.

Κι άλλες φορές έχω επισκεφθεί τη Βενετία, αλλά αυτή τη φορά την χάρηκα περισσότερο, ίσως γιατί αυτή τη φορά μου φάνηκε ότι με καλωσόριζε, καθώς ο γκρίζος ουρανός της καθάρισε και βγήκε ο ήλιος, μόλις πάτησα στην πλατεία του Αγίου Μάρκου. Οι μικρές ορχήστρες μπροστά στα καφέ της, έπαιζαν χαρούμενους σκοπούς και τα περιστέρια της, τόσο εξοικειωμένα με τους τουρίστες, τους χιλιάδες τουρίστες, κάθε εθνικότητας, χρώματος και θρησκείας, τιτίβιζαν, πετούσαν ψηλά και ξαναγύριζαν, για να ψάξουν για τροφή ή να καθίσουν αμέριμνα στον ήλιο, πάνω σε μαρμάρινες κολόνες, αγάλματα και στα πλατειά σκαλοπάτια του περιστηλίου της πλατείας.

Οι γόνδολες αραγμένες μπροστά στην πλατεία, λικνίζονταν στα πρασινωπά νερά της λαγκούνας, περιμένοντας τα ρομαντικά ζευγαράκια για να τους κάνουν το ξεχωριστό ταξίδι ανάμεσα στα κανάλια, κάτω από τη γέφυρα των στεναγμών, μπροστά από το RIALTO και το σπίτι του Marco Polo.

Οι γονδολιέρηδες με τις ριγέ μπλούζες και τα μακριά κουπιά στα χέρια, χωρίς όμως τα ψάθινα καπέλα τους, γιατί ο άνεμος φυσούσε δυνατά, περίμεναν μπροστά στις γόνδολες. Θυμήθηκα: La lun-ghezza della gondola e’ di undici metrr.

Το είχα μάθει από παλιά και δε θα το ξεχνούσα ποτέ: Το μήκος της γόνδολας είναι 11 μέτρα. Πόσο ικανά, οι γονδολιέρηδες κατηύθηναν τα σκάφη αυτά των 11 μέτρων μέσα στα στενά κανάλια! Πραγματικά, δεξιοτέχνες!

Ενα μοσχομυριστό καπουτσίνο εδώ, ένα πλούσιο γεύμα με ζυμαρικά και ανάμεικτη σαλάτα με αυγά περιστεριών εκεί, ένα εσπρέσο παραπέρα, έκαναν την ημέρα να κυλήσει τόσο βιαστικά.

 Το ταξίδι της επιστροφής με το ZEUS PALACE ήταν πιο όμορφο. Οι καμαρώτοι και οι σερβιτόροι με ξέρανε. Είχαν γίνει πιο οικείοι. Μιλούσαν για το τέλος της σεζόν, για το φόβο τους, μήπως η εταιρεία Γκριμάλντι πάρει τις Μινωικές από το Ηράκλειο. Μήπως μείνουν χωρίς δουλειά. Προσωπικά καθημερινά προβλήματα, που όμως δεν χαλούσαν τη μαγεία του ταξιδιού.

Οι δαλματικές ακτές, το σύντομο πέρασμα από την Ηγουμενίτσα, η προσέγγιση στην Κέρκυρα, όλα σίγουρα και προγραμματισμένα.

Καθισμένη σε μια πολυθρόνα στ’ απάνεμα του πλοίου, μετρούσα με το βλέμμα την αφρισμένη θάλασσα και γέμιζα χαρά για το όμορφο αυτό ταξίδι.

Ευχαριστούσα νοερά την ΟΑΣΗ του ΠΑΙΔΙΟΥ για την ωραία πρωτοβουλία, τις Μινωικές Γραμμές για την γαλαντόμικη προσφορά της, αλλά ιδιαίτερα και την ΑΝΕΚ LINES γιατί η χορηγία της μου έδινε τη δυνατότητα να επιστρέψω από τον Πειραιά στο Ηράκλειο με κάθε άνεση, ταξιδεύοντας με το πεντακάθαρο και άνετο ΚΡΗΤΗ ΙΙ F/B.

Στην επιστροφή μου στο Ηράκλειο, άκουσα ότι ο Δήμος Ηρακλείου ξεκίνησε την προσπάθεια για να δημιουργήσει ένα χωριό SOS.

Στην εκδήλωση της ΟΑΣΗΣ του ΠΑΙΔΙΟΥ, είχε αναφερθεί αυτό. Ελπίζω και εύχομαι να το κάνει ο Δήμος σύντομα. Γύρω μου βλέπω καθημερινά, όλο και περισσότερα παιδιά να τριγυρίζουν στους δρόμους και ποιός ξέρει, τι πείνα και τι καταπίεση υφίστανται. Αν γίνει το χωριό SOS πιστεύω ότι θα υπάρξουν πολλοί, που θα θελήσουν να το στηρίξουν εθελοντικά.

Ρένα Αλεξίου

Πηγή: http://www.patris.gr
(2-12-2009)